Friday, 18 October 2019

Eκθεση της Όλγας Κοτσιρέα με τίτλο "Παράλληλα Ταξίδια" στην Chili Art Gallery

Η Chili Art Gallery (Δημοφώντος 13-15. Θησείο) παρουσιάζει την ατομική έκθεση της εικαστικού Όλγας Κοτσιρέα με τίτλο "Παράλληλα Ταξίδια", και σας προσκαλεί να παραστείτε στα εγκαίνια της που θα λάβουν χώρα την Τρίτη 29 Οκτωβρίου 2019 στις 20:00 (οκτώ το βράδυ) παρουσία της καλλιτέχνιδος. Το κείμενο  του έντυπου καταλόγου και της Επιμέλειας υπογράφει ο Πάρης Καπράλος.

Η ελληνίδα εικαστική καλλιτέχνης Όλγα Κοτσιρέα ενσαρκώνει την φράση με ενδιαφέροντα τρόπο στην σειρά έργων της "Παράλληλα Ταξίδια" την οποία αποτελούν ανθρωποκεντρικά έργα αποτυπωμένα πάνω σε φύλλα φίκου. Η σχέση της διατύπωσης της ένωσης του ανθρώπου με την Φύση, το Σύμπαν και τον Θεό πέρασε συχνά τις τελευταίες έξι χιλιετίες του ανθρώπινου πολιτισμού από τα φύλλα του συγκεκριμένου δέντρου, καθιστώντας την φυσική έλξη της εικαστικού προς αυτό σχεδόν μαγική. Η επιλογή αυτής της επιφάνειας αποτύπωσης απάδει από το τυχαίο, έλκει την καταγωγή από την προαιώνια σύνδεση του Ανθρώπου με την Φύση.

Η Όλγα Κοτσιρέα έχει ζωγραφίσει παλαιότερα σε τελάρα, όμως η αγάπη της για τα φύλλα που προέκυψε εξακολουθεί να είναι πολύ μεγάλη και την εμπνέουν με διάφορους τρόπους. "Η πρώτη μου έκθεση με έργα σε φύλλα μανόλιας ήταν πριν 3 χρόνια κι είχε πάει πολύ καλά. Αυτά είναι φύλλα φίκου γιατί είναι πολύ μεγαλύτερα σε μέγεθος και ποικίλλουν σαν φόρμες καθώς μου έδιναν θεματική ελευθερία. Η παρουσία του ανθρώπου είτε μέσα από την ποίηση από όπου εμπνεύστηκα έργα από τον Poe, είτε πρόσωπα -πορτρέτα, είτε ως μυθολογική ύπαρξη χωρίς να βάζω σύνορα όπως με τη γοργόνα που είναι αληθινό τοπίο στη Σουηδία και αυτό είναι και η μοναδική αποτύπωση τοπίου για αυτό και λέω την περιοχή στον τίτλο. Με εξαίρεση αυτό το τοπίο, στα άλλα έργα δεν είναι κανένα πρόσωπο ή τοπίο "αντίγραφο" ανθρώπου ή τοπίου. Βλέπω, μελετώ και αφήνω μετά τον εαυτό μου εντελώς ελεύθερο ", δηλώνει η ίδια με αφορμή την έκθεση της στην Chili Art Gallery το 2019.

Αν και πρωτότυπη, η τακτική της ζωγραφικής πάνω σε φύλλα δεν είναι απλά παραδοσιακή χωρών της Άπω Ανατολής (όπως της ζωγραφική πάνω σε φύλλα του δέντρου Μπό, συγγενούς είδος του Φίκου, που ευδοκιμεί Μπαγκλαντές, Ινδία, Πακιστάν και Νότια Κίνα), αλλά και καθόλου καινοφανής στην Σύγχρονη Τέχνη. Σχεδόν το σύνολο του έργου του διάσημου ιταλού εκπροσώπου της Arte Povera Giuseppe Penone διατυπώθηκε με την χρήση φύλλων, άλλοτε ζωγραφισμένων και πολύ συχνά ως τμήματα ή βασική ύλη εγκαταστάσεων και γλυπτών στον δημόσιο χώρο. Άλλη εκπρόσωποι της Arte Povera χρησιμοποίησαν φύλλα κατά καιρούς, ιδίως κατά την αρχή, όταν η Arte Povera παρουσιάστηκε με αυτό το όνομα για πρώτη φορά το 1967 στην γκαλερί La Bartesca στη Γένουα από τον Ιταλό τεχνοκριτικό Germano Celant, για να περιγράψει μια καινούρια γενιά Ιταλών καλλιτεχνών κατά τα τέλη της δεκαετίας του '60.

Μέρες / ώρες λειτουργίας: 
Δευτέρα, Τρίτη, Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή 10.30 - 18.00, Σάββατο 11-15.00 
Κυριακή κλειστά


Επίσης, ο Φίκος δεν είναι ένα τυχαίο δέντρο. Το αρχαιότατο δέντρο, αναφερόμενο ενίοτε και σαν "συκάριο", όπως ονομαζόταν τα Βυζαντινά χρόνια, έχει παράλληλη πορεία με τον ανθρώπινο πολιτισμό. Η κοιτίδα του βρίσκεται στο Νότιο τμήμα της Αραβικής Χερσονήσου, στην Κεντρική και Νότια Αφρική, αλλά σύντομα το περιέλαβαν σημιτικοί λαοί και οι Αιγύπτιοι, οπότε μια χιλιετία προ Χριστού περίπου ξεκίνησε η διάδοση του στην Μέση Ανατολή, την Β. Αφρική και την Ευρώπη. Οι Ρωμαίοι αγάπησαν το ρωμαλέο δέντρο και το μετέφεραν μαζί στην χώρα των Πικτών, το σημερινό Ηνωμένο Βασίλειο, και η χάρη του έφτασε μέχρι την Σκωτία. Δέντρο άλλοτε μαγικό και άλλοτε απλά αρχαίο στιβαρό ή και διακοσμητικό, έχει εμφανιστεί και στα θρησκευτικά κείμενα και σε άλλες μορφές λογοτεχνίας. Από την αρχαία ιστορία έχουν απεικονισθεί εικόνες πολλών μορφών. Ανεξάρτητα από την καταγωγική γραμμή των θρησκευτικών και φιλοσοφικών πεποιθήσεων σας, είναι σαφές ότι η ύπαρξη ενός δέντρου φίκου σε ένα κείμενο μπορεί να σημαίνει πολλά διαφορετικά πράγματα, αλλά τελικά είναι ένα σύμβολο της δύναμης, της προστασίας, της αξιοπιστίας και της σαφήνειας.

Ο διεθνής τύπος του ονόματος του δέντρου είναι sycomore (Εβρ. shikmoth και shikmim, Αρχ.Ελλ.. η συκομόρος, και, σύμφωνα με το λεξικό των Liddell &Scott "συ_κομορ-έα or συ_κομορ-αία , ἡ,= συκόμορος"), ένα δέντρο που με τον γενικό χαρακτήρα του μοιάζει με την συκιά, ενώ τα φύλλα του μοιάζουν με αυτά της μουριάς, επομένως ονομάζεται σύκο-μουριά και στα Λατινικά εκφέρεται απο αρχαιοτάτων χρόνων ως Ficus sycomorus. Στα νέα Ελληνικά, για λόγους άγνωστους στον γράφοντα, εξελληνίσαμε το πρώτο συνθετκό της Λατινικής φράσης, με αποτέλεσμα να ονομάζουμε στην κοινή γλώσσα το δέντρο "Φίκος". Στην Ιεριχώ, ο Ζακχαίος αναρριχήθηκε σε ένα φίκο για να δει τον Ιησού καθώς πέρασε (Λουκάς 19: 4). Αυτό το δέντρο καταστράφηκε εύκολα από τον παγετό (Ψαλμοί 78:47), και επομένως βρίσκεται κυρίως στην "χαμηλή χώρα", η shephelah, όπου το κλίμα είναι ήπιο. (Amos 7:14) αναφέρεται στον καρπό του, ο οποίος είναι κατώτερος χαρακτήρας. έτσι και πιθανότατα (Ιερεμία 24: 2).

Το δέντρο εμφανίζεται αρκετές φορές στην Καινή Διαθήκη, αλλά η κύρια ερμηνεία αυτού που την αντιπροσωπεύει προέρχεται από την ιστορία του Ζακχαίου. Σε αυτό το βιβλικό απόσπασμα, ο Ζακχαίος είναι ένας πλούσιος συλλέκτης στην Ιεριχώ. Μια μέρα, ο Ιησούς περνά μέσα από την πόλη και ο Ζακχαίος δεν μπορεί να τον δει επειδή ήταν μικρός και το πλήθος εμποδίζει την άποψή του. Έτσι, αναρριχεί σε ένα δέντρο φίκου, όπου τελικά μπορεί να συλλάβει μια ματιά του Ιησού. Λόγω αυτής της ιστορίας, ο φίκος έχει γίνει κάπως σύμβολο σαφήνειας στον Καθολικισμό. Χωρίς τον φίκο, ο Ζακχαίος δεν θα μπορούσε να δει τον Ιησού, έτσι για τους καθολικούς, είναι ένα σύμβολο ενός τόπου στις δικές τους ζωές όπου μπορούν να έχουν ένα σαφές όραμα για τον σωτήρα τους. Τα δέντρα ήταν πάντα σημαντικά στον Ιουδαισμό, ίσως το πιο σημαντικό ήταν το "Etz Chayim" ή το Δέντρο της Ζωής. Ο ίδιος ο φίκος έχει αναφερθεί αρκετές φορές σε όλη την Εβραϊκή Βίβλο, αφού έχει σημειωθεί ως ένα από τα "Φυτά της Βίβλου". Το συκάριο είναι στην ίδια οικογένεια με την κοινή συκιά και τα σύκα είναι ένα από τα επτά ιθαγενή είδη του Ισραήλ. Τα δέντρα φίκου μεγάλωσαν επίσης άφθονα στην κοιλάδα του Ιορδάνη, τη Γαλιλαία και την Ιερουσαλήμ, και το ξύλο της εκτιμήθηκε ιδιαίτερα από τον λαό της Παλαιστίνης λόγω της ελαφρότητας και της αντοχής του. Επομένως, το δέντρο έχει ιστορικά δωρητή φρούτων και ξύλου και οι άνθρωποι που ζούσαν μεταξύ των συκαριών γνώριζαν ότι θα μπορούσαν να βασιστούν σε αυτό για το βιοπορισμό τους. Ο φίκος εμφανίστηκε επίσης στο αιγυπτιακό κείμενο, το "Βιβλίο των Νεκρών". Σύμφωνα με το κείμενο, υπήρχαν δύο φίκοι που βρίσκονταν στην ανατολική πύλη του Ουρανού. Μεταξύ των δέντρων, εκεί είναι όπου ο Θεός του Ήλιου, Ra, έδειξε τον εαυτό του κάθε πρωί. Είναι σαφές ότι ο φίκος ήταν επομένως πολύ σημαντικός στην αρχαία αιγυπτιακή κουλτούρα και ακόμη και το ιερογλυφικό σύμβολο ενός δέντρου είναι εντυπωσιακά παρόμοιο με τον φίκο. Επίσης, οι σαρκοφάγοι, ή τα φέρετρα, ήταν σκαλισμένα από το ξύλο ενός δένδρου και όταν πέθανε κάποιος, ένας φίκος φυτεύτηκε συχνά δίπλα στον τάφο. Φαίνεται, λοιπόν, ότι ο φίκος ήταν σύμβολο προστασίας για τους Αιγυπτίους. Στη μυθολογία Kikuyu (σημ. οι Kikuyu είναι η μεγαλύτερη εθνική ομάδα στην Κένυα, μιλούν τη γλώσσα Bantu Kikuyu, και σε πληθυσμό 6,6 εκατομμυρίων το 2009, αντιπροσώπευαν σχεδόν το 17% του συνολικού πληθυσμού της Κένυας.), ο φίκος είναι ένα ιερό δέντρο. Όλες οι θυσίες στον Ngai, τον υπέρτατο δημιουργό, πραγματοποιούνται κάτω από το δέντρο.

Σε έργα της σειρας η Όλγα Κοτσιρέα μεταγράφει το σαμανιστικό πρότυπο των στοιχείων της φύσης, και μεταξύ τους υπάρχει και διάδραση, ο Αέρας φυσά τη Γη, ο κυρίαρχος της θάλασσας κοιτά τη Φωτιά.

"Η καλλιτεχνική μου πορεία ξεκίνησε πριν 10 περίπου χρόνια και στο διάστημα αυτών των χρόνων έχω εκθέσει έργα μου σε ομαδικές και 2 ατομικές εκθέσεις. Η μεγάλη μου αγάπη για τη φύση είναι η αιτία, που από την αρχή με τράβηξαν κατεξοχήν τα φυσικά υλικά ως μέσο για να εκφραστώ εικαστικά. Πριν 4 χρόνια, ωστόσο, με κέρδισε ένα από τα πιο ευάλωτα στη φύση υλικό, το φύλλο. Δεν είναι εύκολο ως υλικό, ούτε είναι όλα τα φύλλα κατάλληλα. Τα πρώτα μου έργα ήταν σε φύλλα της μανόλιας καθώς η σύσταση και το πάχος τους τα κάνει να μη θρυμματίζονται όπως πολλά άλλα, και με μια επεξεργασία διατηρούσαν μόνιμα το σχήμα τους. Το μικρό τους μέγεθος, ωστόσο, με περιόριζε στα θέματά μου και γι’ αυτό το λόγο επέλεξα οριστικά ένα άλλο, επίσης, υπέροχο για το λόγο που το ήθελα και πολύ μεγαλύτερο σε μέγεθος φύλλο, του φίκου. Υπάρχουν αρκετά είδη φίκων με ποικιλία μεγεθών και σχημάτων μεταξύ τους, ενώ κάποια σχηματίζουν διάφορα χρώματα καθώς χάνουν την υγρασία τους ή σχηματίζουν σχέδια πάνω τους που μερικές φορές με εμπνέουν θεματικά. Η πρώτη μου ατομική έκθεση, το 2016, με φύλλα ζωγραφισμένα με ακρυλικά χρώματα ή μεικτή τεχνική, ήταν ένα εικαστικό ταξίδι χωρίς γεωγραφικά ή χρονικά όρια ανάμεσα στους κόσμους της λογοτεχνίας, της ιστορίας, του μύθου, του παραμυθιού, της φύσης… Παρόμοια συνεχίζουν να είναι διάφορες οι πηγές έμπνευσής μου, αν κι ομολογώ ότι με ελκύει πολύ αυθόρμητα ως θέμα ο άνθρωπος. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο, ότι το πρώτο που ζωγραφίζω ολοκληρωμένα σε ένα πρόσωπο είναι το βλέμμα του. Γιατί τα μάτια ενός ανθρώπου είναι σαν ένας καθρέφτης της ψυχής, που συχνά φανερώνει πολλά στους άλλους, τόσο στη ζωή μας όσο και στην τέχνη. Μπορεί και να ακούγεται παράξενο, αλλά ένας από τους λόγους που αγαπώ τόσο τα φύλλα, είναι επειδή με συνδέουν με τη φύση και με ταξιδεύουν κάθε φορά που ζωγραφίζω πάνω τους. Γνωρίζω, όμως, πως παρόλη την επεξεργασία εξακολουθούν να είναι ευάλωτα. Η τελική και καθοριστικά προστατευτική από μένα «πινελιά», είναι η ένταξή τους σε κορνίζα", έχει δηλώσει η ζωγράφος.

Συνοπτικό Βιογραφικό
Η Όλγα Κοτσιρέα είναι εντελώς αυτοδίδακτη ζωγράφος. Η σχέση που έχει εγκαθιδρύσει με την τέχνη είναι άδολη και βασίζεται σε εντατική σπουδή και σκληρή δουλειά, σε μια φρενήρη πορεία ππου ξεκίνησε πριν 14 περίπου χρόνια. Ξεκίνησε με έργα γλυπτικής, συνέχισε με ζωγραφική, στράφηκε στα φύλλα αναζητώντας την ζωντάνια της υλικότητάς τους. Κύριο μέσο έκφρασης της είναι τα ακρυλικά χρώματα, αλλά και μια ιδιαίτερη μικρή τεχνική, κατά την οποία αναμιγνύει ακρυλικά με υδατοδιαλυτά λαδιού ή/και λαδοπαστέλ. Τα θέματα της κατέληξαν ανθρωποκεντρικά, αν και έχει διέλθει από άλλα θέματα. Η έκθεση της με τίτλο "Παράλληλα Ταξίδια" είναι η δεύτερη ατομική της.

- Πάρης Καπράλος, Εικαστικός Επιμελητής
Αθήνα, Οκτώβριος 2019




___________________________
Βιβλιογραφικές αναφορές
  1. Assmann, Jan; Lorton, David (2005). Death and salvation in ancient Egypt. translated by David Lorton. Cornell University Press, ISBN: 978-0-8014-4241-4, σελ.171.
  2. Daniel Zohary and Maria Hopf, Domestication of plants in the Old World, 3η έκδοση Oxford University Press, ISBN: 978-0-1996-8817-3, σελ.165
  3. Mbiti, John (1990). African Religions and Philosophy. Oxford University Press, ISBN: 978-0-4358-9591-4
  4. Giuseppe Penone: The Inner Life of Forms, Gagosian / Rizzoli, New York, ISBN: 978-0-8478-6403-4
  5. Λήμμα συκομορέα. Liddell, Henry George; Scott, Robert; A Greek–English Lexicon, online στο Perseus Project.
___________________________



Σχετικά με την  Chili Art Gallery
Η Chili Art Gallery ιδρύθηκε το 2010 και βρίσκεται στο Θησείο δίπλα στο Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων «Μελίνα», μια ανάσα από το πιο ζωντανό σημείο της πόλης μας, το Γκάζι. Αποτελεί έναν πολιτιστικό χώρο, όπου οι φιλότεχνοι και το κοινό γενικότερα μπορούν να έρχονται σε επαφή με όλες τις μορφές της Σύγχρονης Τέχνης. Βασικός στόχος της Chili Art Gallery είναι η υποστήριξη ανερχόμενων αλλά και καταξιωμένων Ελλήνων και Ξένων Καλλιτεχνών. Ανακαλύψτε περισσότερα: chiliart.gr

Χορηγός Φωτογράφισης: Studio Kotsireas | www.studiokotsireas.gr

Χορηγοί Επικοινωνίας:
Arts & Antiques CCR | www.artsantiquesccr.gr
Polis Magazino | www.polismagazino.gr 
tetragwno.gr |  https://tetragwno.gr

Browse by keyword / Βρείτε αυτό που ψάχνετε

Activism Amfissa Andros Animation & Comics Antiparos Art Fairs Art Therapy ArtMarket Athens Auctions Audio/Video Australia Books&Manuscripts Call for entries & Competitions Cinema Collage Collectives Columnist: An Athenian Outsider Columnist: Aperture Columnist: Ciné qua non Columnist: Ιστορίες για γάτες Columnist: Στήλη Άλατος Columnists: London Calling Columnists: www treasures Commentary & Documentation Conferences CulturalContent/Tourism Cyprus DESIGN Digital Art Documentary EDITO ElefsisCultureCapital ENGLISH Fashion Festivals & Biennales Florina Gastronomy Halkida Iconography Ioannina Jewllery Lesvos Lifestyle Multimedia & Installations Art Museums Myconos News Opera Performance Printmaking Projects Restoration/Συντήρηση Rethymnon Retrospective Sculpture & Ceramics Shqipëri StreetArt Symposiums Syros Tattoo Thessaloniki Venue Watercolor whoISwho Workshops & Masterclasses Αίγινα ΑΝΑΦΗ ΑΝΤΙΚΑ Αντίπαρος ΑΠΟΨΗ Άργος Αρχαιολογία Αρχιτεκτονική Βέροια Βόλος Γειτονιές ΔΗΜΗΤΡΙΑ Δημοπρασίες Διαλέξεις/ΔημόσιεςΣυζητήσεις Δίον-Λιτόχωρο Δράμα Εγκαίνια Έδεσσα Ειδικά Θέματα ΕικαστικέςΔράσεις Εκδηλώσεις Εκθέσεις Εκπαίδευση ΕΛΕΥΣΙΝΑ Επίδαυρος Έρευνα Ζωγραφική Ηράκλειο Θέατρο Θρησκεία Ιεράπετρα Ιστορία Καβάλα Καλαμάτα Καστελλόριζο Κέρκυρα ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ Κίμωλος Κοζάνη Κρήτη Λάρισα Λήμνος Λόγος Μουσική Νεκρολογία ΞΑΝΘΗ Ξεναγήσεις Παιδαγωγικά Πάρος Παρουσιάσεις Πάτρα ΠεριΟινουΣκιας Πόρος Πρόσωπα Προσωπικότητες Ρόδος Σάμος Σαντορίνη Σκηνογραφία Σπέτσες Στυλ & Εποχές Συλλογές Συναυλίες Συνέντευξη Τέχνες Τέχνη Τεχνολογία Τζια ΤΗΝΟΣ ΥΔΡΑ Φλώρινα ΦΟΛΕΓΑΝΔΡΟΣ Φωτογραφία Χανιά Χειροτεχνίες Χορός Ψηφιδωτό