Saturday, 16 December 2017

Ατομική έκθεση της Αγγελικής Δεκουλάκου με τίτλο «Χρωμογραφία IIΙ» στην Αθήνα

Η Αίθουσα Τέχνης “The Image Gallery” εγκαινιάζει την Παρασκευή 8 Δεκεμβρίου 2017, την ατομική έκθεση της Αγγελικής Δεκουλάκου με τίτλο «Χρωμογραφία  IIΙ».  Πρόκειται για μια εικαστική πρόταση πάνω στη νεκρή φύση. Στην έκθεση αυτή θα παρουσιαστεί η τρίτη και τελευταία φωτογραφική ενότητα που αποτελεί εξέλιξη των δύο προηγούμενων, οι οποίες παρουσιάστηκαν το 2008 και το 2012 στην Αθήνα. «Για άλλη μια φορά, σκόπευα να χρησιμοποιήσω το φωτογραφικό μέσο για τη δημιουργία εικόνων» εξηγεί η εικαστικός. Λουλούδια διαφόρων ειδών γίνονται αναπόσπαστα κομμάτια της σύνθεσης και χάνονται μέσα σ’ αυτήν, μετατρέπονται σε τέρατα, φαντάσματα ενός άλλου χώρο-χρόνου. «Πρόθεσή μου είναι να προσδώσω στις άψυχες αυτές συνθέσεις ζωή, να τις μετατρέψω σε natura vivente, όπου ο πρωταγωνιστής είναι τα λουλούδια. Η δουλειά αυτή αποτελείται από δύο μέρη, τα οποία έχουν στενή συνομιλία μεταξύ τους.  Το ένα μέρος είναι ασπρόμαυρες φωτογραφίες που έχουν τραβηχτεί με φιλμ και το άλλο, είναι έγχρωμες φωτογραφίες τραβηγμένες με ψηφιακή μηχανή, με την χρήση ενός κόκκινου φίλτρου. Στις ασπρόμαυρες εικόνες, συνθέσεις λουλουδιών σε βάζα ορισμένες φορές κάτω από ημίφως, αχνοφαίνονται σαν ονειρικά τοπία, αέρινα, γίνονται οφθαλμαπάτες και έχουν κίνηση σαν να χορεύουν. Υπάρχουν σκόπιμα φλουταρίσματα σε κάποια τμήματά τους, όπου ο φωτογραφικός φακός νετάρει σε συγκεκριμένα σημεία, όπως πέταλα, φύλλα κ.α. Κουνώντας τη μηχανή κατά τη λήψη της φωτογραφίας η καλλιτέχνις, επεμβαίνει ακόμα περισσότερο στο εικαστικό αποτέλεσμα. Φώτα, σαν εξπρεσιονιστικές πινελιές, προσδίδουν μιάν «ατμοσφαιρικότητα» στη φωτογραφική σύνθεση. Η χρήση του φωτός σ’ αυτές τις «ζωντανές-άψυχες» φιγούρες, μέσω μιας «εικαστικής» ελευθερίας, δημιουργεί μια «ψευδαισθησιακή» πραγματικότητα.  Στις έγχρωμες φωτογραφίες, η τεχνική είναι πιο σύνθετη. Ένα κόκκινο φίλτρο (δαχτυλίδι με κόκκινο γυαλί) μπαίνει μπροστά από τον φωτογραφικό φακό και μετατρέπει την εικόνα σε μονοχρωματική, έτσι η φωτογραφία γίνεται κόκκινη. Αντίστοιχα φωτογραφικά πειράματα έκανε το 1970 ο πατέρας της εικαστικού, ο ζωγράφος Ηλίας Δεκουλάκος. Οι συνθέσεις των λουλουδιών στη Χρωμογραφία ΙΙΙ παραπέμπουν σε «ζωγραφικές εικόνες». Δημιουργείται μια θολότητα στο φωτογραφικό θέμα, η οποία προσδίδει επιπλέον κίνηση. Αλλού το παιχνίδι της κίνησης και της θολότητας είναι πιο έντονο, οπότε το αποτέλεσμα είναι εικόνες πιο ονειρικές. Άλλοτε οι πιο έντονες αντιθέσεις με γραμμές και μαύρα παίζουν ένα διαφορετικό εικαστικό παιχνίδι και σαν γραφές, δημιουργούν την αίσθηση ότι πρόκειται για μεγάλα σχέδια με κάρβουνο. Παρόλη τη «ζωγραφικότητα» που δημιουργείται, το έντονο κοντράστ προσθέτει ένα επιπλέον φωτογραφικό στοιχείο.  Στον πολύ ωραίο χώρο της “Image Gallery”, θα παρουσιαστούν 35 φωτογραφίες μεγάλων διαστάσεων (ασπρόμαυρες φωτογραφίες και κόκκινες-μαύρες) καθώς επίσης και 50 μικρές φωτογραφίες (20x30 εκ.) οι οποίες θα εκτεθούν όλες μαζί σε έναν τοίχο και θα αποτελούν είτε ένα μεγάλο έργο, είτε πολλά μικρά αυτόνομα έργα. Θα εκτεθεί επίσης και μια παλιά φωτογραφία του Ηλία Δεκουλάκου με την τεχνική του κόκκινου φίλτρου.  Η Αγγελική Δεκουλάκου αναφέρει: «Είμαι εικαστικός-ζωγράφος, ταυτόχρονα και φωτογράφος. Τα ασαφή όρια των δύο αυτών Τεχνών δύνανται να χρησιμοποιηθούν ως παιχνίδι για γένεση ιδεών. Αρκετές φορές όμως αντίστοιχα αποτελέσματα πειραματισμών, δεν είναι βέβαιο ότι μπορούν να προσδιοριστούν ως ζωγραφική ή ως φωτογραφία. Με τη Χρωμογραφία ΙΙΙ, στόχος μου είναι να συντεθεί ένα φωτογραφικό παράδειγμα με ζωγραφικούς κανόνες, καθώς και ένα εικαστικό με φωτογραφικούς κανόνες. Ενώ παράλληλα προσπαθώ να συνεχίσω και να εξελίξω, μέσα από προσωπική έρευνα, δικές μου φωτογραφικές τεχνικές και εικαστικό έργο, την «Ιστορία της Νεκρής Φύσης».  Η έκθεση θα διαρκέσει 16 ημέρες και είναι αφιερωμένη στον Ηλία Δεκουλάκο, αφού εκείνος πρωτο-πειραματίστηκε με το κόκκινο φίλτρο καθώς επίσης, το 2018 είναι τα 20 χρόνια από τον θάνατό του. Την επιμέλεια κάνει ο Ηλίας Κοσίντας. Κείμενο γράφει η Συγγραφέας - Θεωρητικός Τέχνης Μαρία Γιαγιάννου. 



Η Αγγελική Δεκουλάκου είναι ζωγράφος-φωτογράφος-designer. Γεννήθηκε στην Αθήνα, όπου σπούδασε ζωγραφική και χαρακτική στην «Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών» Αθήνας (Τ. Πατρασκίδης, Γ. Ψυχοπαίδης, Γ. Μήλιος, 1996-2001). Φοίτησε στην σχολή του Δυτικού Βερολίνου “HDK” με το πρόγραμμα “Erasmus Socrates Exchange” (ζωγραφική, γλυπτική, φωτογραφία) και σπούδασε φωτογραφία με τον Πλάτωνα Ριβέλλη. Από το 2003-2005, παρακολούθησε το Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα του “Pratt Institute” στη Νέα Υόρκη με εξειδίκευση πάνω στον σχεδιασμό βιομηχανικών προϊόντων μαζικής παραγωγής. Από το 2005-2008 έζησε στις Η.Π.Α., όπου συμμετείχε σε πολλές ομαδικές εκθέσεις ντιζάιν και κοσμήματος (Νέα Υόρκη). Επίσης, έχει συμμετάσχει σε ομαδικές εικαστικές εκθέσεις στην Ελλάδα. Ατομικές εκθέσεις: «Χρωμογραφία Ι» Τόπος Συνάντησης Ανατολής - Δύσης «Αγγέλων Βήμα» Αθήνα (2008), «Χρωμογραφία ΙΙ» Αίθουσα Τέχνης «Έκφραση-Γιάννα Γραμματοπούλου» Αθήνα (2012), «Χρωμογραφία ΙΙΙ» Αίθουσα Τέχνης “The Image Gallery” Αθήνα (επιμ: Ηλίας Κοσίντας, 2017). Το 2009 επιμελήθηκε την αναδρομική έκθεση φωτογραφίας: «Ηλίας Δεκουλάκος, Φωτογραφίες 1960-1980» στην Αίθουσα Τέχνης «Νέες Μορφές» στην Αθήνα. Με την εταιρεία της “AD Art&Design” σχεδιάζει, κατασκευάζει και προωθεί κοσμήματα, ρούχα, έπιπλα, πιάτα και άλλα βιομηχανικά χρηστικά προϊόντα. Δουλεύει επίσης με την φωτογραφία και άλλα «μίντια».

Εγκαίνια έκθεσης: Παρασκευή 8 Δεκεμβρίου 2017, ώρα 19.00.
Διάρκεια έκθεσης: 8 Δεκεμβρίου 2017 – 23 Δεκεμβρίου 2017.
Λεωφ. Βασιλίσσης Αμαλίας 36, Αθήνα Σύνταγμα, Τ.Κ. 10558, τηλ: +30-210-3230534
email: mail@theimage.gr
Ώρες λειτουργίας: Τρίτη-Παρασκευή 16.00-20.00, Σάββατο 11.00-17.00 και Κυριακή 12.00-16.00.
Δευτέρα κλειστά. Περισσότερες πληροφορίες: www.theimage.gr

EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ

Browse by keyword / Βρείτε αυτό που ψάχνετε

Activism Animation & Comics Art Fairs ArtMarket Athens Auctions Audio/Video Books&Manuscripts Call for entries & Competitions Cinema Collectives Columnist: An Athenian Outsider Columnist: Aperture Columnist: Ciné qua non Columnist: Ιστορίες για γάτες Columnists: London Calling Columnists: www treasures Commentary & Documentation Conferences CulturalContent/Tourism Cyprus DESIGN Digital Art Documentary EDITO ENGLISH Fashion Festivals & Biennales Gastronomy Halkida Iconography Ioannina Jewllery Lesvos Multimedia & Installations Art Myconos News Performance Printmaking Projects Restoration/Συντήρηση Rethymnon Sculpture & Ceramics StreetArt Symposiums Tattoo Thessaloniki whoISwho Workshops & Masterclasses ΑΝΤΙΚΑ ΑΠΟΨΗ Άργος Αρχαιολογία Αρχιτεκτονική Βέροια Γειτονιές Δημοπρασίες Διαλέξεις/ΔημόσιεςΣυζητήσεις Εγκαίνια Έδεσσα Ειδικά Θέματα ΕικαστικέςΔράσεις Εκδηλώσεις Εκθέσεις Εκπαίδευση ΕΛΕΥΣΙΝΑ Έρευνα Ζωγραφική Ηράκλειο Θέατρο Θρησκεία Ιεράπετρα Ιστορία ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ Κοζάνη Λάρισα Λόγος Μουσική Νεκρολογία ΞΑΝΘΗ Ξεναγήσεις Παρουσιάσεις Πάτρα ΠεριΟινουΣκιας Πρόσωπα Προσωπικότητες Σαντορίνη Στυλ & Εποχές Συλλογές Συνέντευξη Τέχνη Τεχνολογία ΤΗΝΟΣ ΥΔΡΑ Φλώρινα ΦΟΛΕΓΑΝΔΡΟΣ Φωτογραφία Χανιά Χορός